बुधवार, २६ ऑक्टोबर, २०१६

सोहळा गो पूजनाचा

भारत हा कृषिप्रधान  आणि संस्कृती प्रधान देश. भारतीय संस्कृतीची खरी ओळख होते ती सर्व प्राणिमात्रांमध्ये देवत्व अनुभवण्याच्या उदात्ततेवरून.  याच उदात्त भावनेतून, दैनंदिन जीवनात आढळणाऱ्या, उपयोगात येणाऱ्या सर्व सजीव-निर्जीवांत देवत्व असल्याचे मान्य करतो आणि आचरणात सुद्धा आणतो. 
याच विचारांनी प्रेरित होऊन , भारतीय पौराणिक व्यक्तींनी गाईच्या ठिकाणीसुद्धा देवत्व कल्पून तिला देवतेचा मान दिला. केवळ मान देऊनच आपली संस्कृती थांबली  नाही तर गाईच्या प्रत्येक अवयवावर देवतेचा वास आहे असेही ठासून सांगितले. गाय  हि  आपले भरण-पोषण  करते म्हणून, गाईच्या दुधाला अमृताची सर असल्यामुळे, गाईच्या खिल्लारांनी शेतीस मदत होत असल्यामुळे, तिला मातृत्वाची उपाधी देण्यात आली आणि गाय  ही  पशु न राहता 'गोमाता' झाली. 
लोकसंस्कृतीमध्ये गाईचे वर्णन बरेचदा येते. त्याचेच उदाहरण  म्हणजे गाईला उद्देशून उच्चारल्या जाणाऱ्या पुढील ओळी . 
गाई गाई गोमती, गाईचे शिंगे गंगोत्री । चरे भीमापुरी, राखे विठ्ठल हरी ।।
पाठीवर सरस्वती, शेणामध्ये लक्ष्मी । गोमुत्रात सप्तऋषी, दर्शन घेता घडे काशी ।।
अशा या बहुउपयोगी, मातृत्वातूल्य गाई प्रति कृतज्ञ होण्याचा दिवस म्हणजे " गोवत्सद्वादशी ". 
अश्विन कृष्ण द्वादशीला वसुबारस किंवा गोवत्स द्वादशी म्हणून ओळखतात. 

योगायोग पहा, 
संपूर्ण आश्विन महिनाच मातृत्व पूजनाचा आणि सन्मानाचा महिना आहे. अगदी आश्विन शुद्ध प्रतिपदेपासून म्हणजे घटस्थापनेपासून ते थेट  आश्विन अमावसेच्या लक्ष्मी पूजनापर्यंत.   अर्थात घटस्थापनेपासून ते दसऱ्यापर्यंत शक्ती देवतेचे पूजन, आश्विन शुद्ध पंचमी ते पौर्णिमा विद्या देवता सरस्वतीचे पूजन, पौर्णिमा (कोजागिरी)ला लक्ष्मी-इंद्र अर्थात राज्य लक्ष्मीचे पूजन, आश्विन कृष्ण अष्टमी (कराष्टमी)- संतान लक्ष्मीचे पूजन, आश्विन कृष्ण द्वादशी- गोपूजन अर्थात पोषण देवतेचे पूजन आणि आश्विन अमावसेला लक्ष्मी-कुबेर अर्थात धनलक्ष्मीचे पूजन. या सर्व देवदेवतेंच्या पूजनात गोमातेलाही स्थान देऊन, भारतीय संस्कृतीने आपल्या उदात्ततेचा परिचय दिला आहे. 

गोवत्स द्वादशीला सकाळी वत्सासह गाईला न्हाऊ घालतात, तिला विविध रंगाच्या गोंदणांनी सजवतात. गोधुल वेळेला औक्षण करून बाजरीची भाकरी नैवेद्य म्हणून अर्पणकरतात व तिची आराधना करतात कि ' हे गोमाते, तुझ्याच परिवारासारखा आपचा परिवार फुलू दे. आजपर्यंत तू आमचे पालन-पोषण केले तसेच पुढेही होवो आणि चिरंतन आरोग्याचे  आमच्या पदरी पडू दे!!!'. 
आपण सर्व  हीच प्रार्थना करूया आणि गोसंवर्धनाचा, गोपूजनाचा वसा घेऊया . . . . . . . . . 
जय गोमाता!!!!!!

शुक्रवार, ७ ऑक्टोबर, २०१६

नवरात्रीच्या नऊ दिवसांचा जागर दुसरी माळ - ब्रह्मचारिणी : आनंद साऊरकर

देवीचे दुसरे रूप म्हणजे 'देवी ब्रह्मचारिणी'. इथे ब्रह्म या शब्दा चा अर्थ तपस्या/ तप असा असून आचारिणी 
म्हणजे आचरण करणारी असा आहे. म्हणूनच ब्रह्मचारिणी म्हणजे 'तापाचे आचरण करणारी'. ब्रह्मचारीणीचे स्वरूप जोतिर्मय असून सर्वव्यापी आहे.

                                    दधाना कर पद्माभ्यामक्षमाला कमण्डलू। 
                                    देवी प्रसीदतु मयि ब्रह्मचारिण्यनुत्तमा॥

देवीच्या उजव्या हातात जपमाळ असून डाव्या हातात तिने कमंडलू धारण केला आहे. 
या देवी नामाच्या उत्पत्तीची कथा अशी की:
पूर्वजन्मातील सतीने हिमालयाचे घरी जन्म घेतल्यानंतर नारदांच्या मार्गदर्शनाने भगवान महादेव आपल्याला पती रूपात लाभावे म्हणून या कन्येने अत्यंत कठीण अशी तपश्चर्या आरंभली. एक हजार वर्षे केवळ कंदमुळे खाऊन तपस्या केली. नंतर शंभर वर्षे केवळ पाने खाऊन तपस्या केली. पुढील काही वर्षे केवळ जमिनीवर गाळून पडलेली बिल्वपत्रे खाऊन व्यतीत केली आणि नंतर तिने पाने खाणेही सोडून दिले आणि निराहार राहून तपस्या केली.  तिने आरंभलेल्या अशा दुष्कर तपश्चर्येमुळे तिला 'ब्रह्मचारिणी' असे नामाभिधान प्राप्त झाले. 
याच तपश्चर्येच्या काळात तिने पाने (पर्ण) खाणेही सोडल्यामुळे तिचे एक नाव 'अपर्णा' म्हणून पण प्रसिद्ध झाले. 
तिच्या अशा उग्र तपश्चर्येमुळे तिचे शरीर अत्यंत कृश  झाले. आपल्या कन्येची अशी दशा पाहून, तिचे माता मैनावती अत्यंत दुखी झाली. आपल्या कन्येला या घोर तपश्चर्येपासून परावृत्त करण्यासाठी मैनावतीने तिला आवाज दिला "उ  मा" म्हणजे "अरे नाही !" आणि त्या आवाजामुळे देवी ब्रह्मचारिणी 'उमा' या नावाने सुद्धा ओळखली जाऊ लागली. 
अशा या बह्मस्वरूपिणीआणि दुसऱ्या माळेच्या देवीला, ब्रह्मचारीणीला त्रिवार वंदन.

 

मंगळवार, ४ ऑक्टोबर, २०१६

नवरात्रीच्या नऊ दिवसांचा जागर : प्रथम माळ - शैलपुत्री --- आनंद साऊरकर

या  पृथ्वीतलावरील सर्व  प्राणिमात्रांना मातृत्वाचा अत्यंत आदर आहे. मातृभाव हा सर्वांचा आदराचा विषय आहे. आणि याच भावनेमुळे  मनुष्य आपली आपली जास्तीतजास्त श्रद्धा आईच्या आईच्या चरणी ठेऊन असतो. अशा या मातृत्वाचा जगद्व्यापी अविष्कार म्हणजे जगतजननी 'जगदंबा '.
सकल जगाच्या मातृत्वाची, पोषणाची आणि संरक्षणाची  जबाबदारी सांभाळणारी जगदंबा हा सर्वांचा पूजनीय विषय ठरतो. वास्तविक आपण रोजचं  जगदंबेचे  निरनिराळ्या स्वरूपात पूजन करतो. परंतु देवत्वाच्या परिपूर्णतेचा काळ म्हणजे नवरात्री पूजन.  देवी संप्रदायानुसार चार नवरात्री प्रमुख मानल्या जातात, त्यात चैत्र, आषाढ, अश्विन आणि पौष यांचा समावेश  असतो. या  सर्व नवरात्रांमध्ये अश्विन नवरात्राचे महत्व अनन्य साधारण आहे. नवरात्रीच्या प्रमुख पूजनात, देवीच्या नऊ रूपांचे पूजन हा मुख्य सोहळा आहे. देवीची नऊ रूपे अशी :
प्रथमं शैलपुत्री च द्वितीयं ब्रह्मचारिणी।
तृतीयं चन्द्रघण्टेति कूष्माण्डेति. चतुर्थकम्।।
पंचमं स्कन्दमातेति षष्ठं कात्यायनीति च।
सप्तमं कालरात्रीति.महागौरीति चाष्टमम्।।
नवमं सिद्धिदात्री च नवदुर्गा: प्रकीर्तिता:।
उक्तान्येतानि नामानि ब्रह्मणैव महात्मना:।। 
याच नऊ रूपांचा आढावा घेण्याचा हा छोटासा प्रयत्न ......... 
शैलपुत्री :
जगदंबेचे पहिले रूप म्हणजे देवी शैलपुत्री. हिमालय पर्वताच्या पोटी जन्मझाल्यामुळे या देवीला शैलपुत्री नावानी ओळखल्या जाते. 

वन्दे वाञ्छितलाभाय चन्द्रार्धकृतशेखराम्।
वृषारूढां शूलधरां शैलपुत्रीं यशस्विनीम्॥
अर्थात, वृषभारूढ या देवीच्या उजव्या हातामध्ये त्रिशूल आणि डाव्या हातामध्ये कमलपुष्प केलेले आहे. 
पूर्वजन्मात ही देवी प्रजापती दक्षाची कन्या 'सती' या रूपामध्ये होती. दक्षयज्ञात झालेल्या अपमानामुळे सतीने योगाग्नीसाधनेद्वारा आपल्या देहाचे भस्म केल्यानंतर पुढील जन्मी ती हिमालयाच्या पोटी  जन्माला आली आणि आपल्या कठोर तपश्चर्येद्वाररा श्रीशंकराची अर्धांगिनी बनण्याचा मान प्राप्त केला. 
जगदंबा शैलपुत्री सर्व जगतावर कृपेचा वर्षाव करो ही  प्रार्थना.

या देवी सर्वभू‍तेषु शैलपुत्री रूपेण संस्थिता। नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः॥